Bitki özellikleri: Çeşitli türleri olan turp, bir kültür bitkisidir. Tedavi edicilik açısından, en keskin tada sahip olan kara turp önde gelir. Doğrusunu söylemek gerekirse, kara turp kökü, tedavi edicilik açısından en etkili türdür.

Kullanım alanları ve biçimleri: Kara turp, sağlıklı bir sebze olmakla kalmayıp, tedavi edici özelliklere de sahiptir, ama yine de gereğinden fazla tüketilmemelidir. Rendelenip, limon ve zeytinyağı ile çeşnilendirilerek tüketildiğinde, organizmayı uyarır ve iştah açar. Turp özsuyu, safrakesesi hastalıklarına karşı kullanılabilir. Mutfak robotuyla elde edilen turp özsuyu, yakıcı tadını yitirmesi için, bir süre buzdolabında bekletilir, daha sonra biraz bal ile karıştırılarak içilir. Her seferinde taze özsu kullanılmalıdır. Dilimlenerek veya rendelenerek yenen  turpa tuz ekilmemelidir. Aksi halde, tedavi edici niteliğini yitirir. Turp tüketimi iştah açar, sindirim sistemini uyarır ve gaz söktürür. Ama mide iltihabına karşı kullanılmamalıdır. Öksürük ve boğmacaya karşı ballı turp suyu çok rahatlatıcıdır.

Genel olarak, safrakesesi ve karaciğeri desteklemek ve sindirim sistemini uyarmak için, tuzlanmamış turp yemek veya turp özsuyu içmek yararlıdır. Turp özsuyunun bazı safrakesesi taşlarını eritebileceği söylenir. Bu söylemin gerçeklik derecesini anlamak için, safrakesesinden çıkarılmış taşlar turp suyunda uzunca bir süre bekletilebilir. Denemeye değer belki de!

Ballı turp suyu: Orta boy bir turp rendelenir, 2 yemek kaşığı dolusu bal ile iyice karıştırılır, 5-6 saat bekletilir ve posası sıkılır. Öksürüğe karşı, gün boyunca pek çok kere, 1-2 tatlı kaşığı içilir. Çocuklar da içebilir.

Kokusu pek hoş değildir. Ayrıca, bağırsaklarda daha da kötü kokulu gazlar oluşturabilir. Ertesi güne kadar bekletilmemelidir!